Fun 1

 

 


De vrolijke ziekenbroeder

Deze anekdote gaat over waar gebeurd incident in een audicienswinkel in het midden van het land.
Tijdens de behandeling van een hoogbejaarde dame, trekt deze cliënte plotseling wit weg, zit doodstil in haar stoel en geeft geen reactie meer. Dit ziet er uit als een ernstig probleem en meteen wordt 112 gebeld. Als ook haar ademhaling en hartslag verontrustend zwak worden, wordt de cliënte op de grond gelegd, wordt haar gebit verwijderd en strakke kleding losgemaakt. Men bereid zich voor om te gaan reanimeren, maar zodra mevrouw ligt komt haar ademhaling weer op gang en wordt haar hartslag weer voelbaar sterker. Net als de broeders van de ambulancedienst haar aansluiten om een hartfilmpje te maken komt mevrouw weer bij kennis en al gauw is ze weer aanspreekbaar.
De ziekenbroeder is een vrolijke vent en probeert te achterhalen wat er aan de hand is. “Wat is er nou gebeurd“, vraagt hij meelevend aan mevrouw, ”hebben ze u soms de rekening laten zien?”

 

Bekeuring

Rij ik een tijdje geleden naar de StAr-seminar, beetje aan de late kant en ja hoor.... een agent met een lasergun. Ik reed maar een kleine 35 km te hard, maar natuurlijk moest ik stoppen. Of meneer agent mijn rij- en kenteken bewijs even mocht zien. Dat mocht, en terwijl hij deze bekeek vroeg hij waar ik zo snel naartoe ging. "Ik ben op weg naar m'n werk" zei ik. "En wat doet u dan voor werk?" wou de agent weten. Omdat voor de meeste mensen het beroep audicien niet direct een begrip is, flapte ik eruit: "Ik ben penisverlenger."
"Een penisverlenger?" zei de agent verbaasd, "daar heb ik nog nooit van gehoord! Hoe doet u dat?" "Ach," zei ik, "er zijn verschillende manieren en gereedschappen voor, maar we hangen de heren ook wel eens aan hun geslachtsdeel op totdat deze uitgerekt is tot ongeveer één meter tachtig." "Eén meter tachtig!" riep de agent, "wat moet je in hemelsnaam met een lul van één meter tachtig?!" "Die geven we een lasergun en zetten we langs de weg!"
Boete voor 35 km/h te snel rijden: 187 euro Boete voor de belediging van een ambtenaar in functie: 50 euro De blik in z'n ogen: onbetaalbaar!!!!!

 



Foutje 1

James, de huisknecht van de schatrijke maar potdove graaf, zit 's avonds laat te wachten op de thuiskomst van zijn oude meester. Als deze eindelijk aankomt, trekt James zijn vriendelijkste gezicht. Terwijl hij de graaf helpt met het uittrekken van zijn jas, murmelt hij: "Zo, vieze vuile klootzak, je hebt weer de hele dag in allerlei bars rondgehangen, zeker?" "Nee James", zegt de graaf, "ik ben naar de stad geweest om een nieuw gehoorapparaat te kopen!!"

 

Foutje 2

Variant op bovenstaande mop en echt gebeurd in een audicienswinkel: Komt een oude man met een kasthoortoestel in de winkel, met klachten over een storend geluid. Terwijl de audicien het toestel staat te beluisteren praat hij in zichzelf: "Altijd hetzelfde gedonder met die oude viespeuken, er zal wel weer een klodder pap in de microfoon zijn gevallen". Waarop de oude man zegt: "Pardon meneer, het is het toestel van mijn vrouw".

 

Vrije veld test geen overbodige luxe

Een oudere man staat op een dag tegen zijn buurman op te scheppen over zijn nieuwe gehoor apparaat. Hij zegt: "Ik heb net een nieuw gehoor apparaat gekocht, het is het allerbeste en allernieuwste wat er momenteel te koop is. Het dingetje kostte dan ook bijna 3.000 euro, maar het werkt perfect" De buurman is onder de indruk en vraagt: "Tjonge, fantastisch hoor, wat voor merk is het?" De man is even stil en zegt dan: "ik denk een uurtje of 12!"

 

Business as usual

Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden. Zegt Jan: "Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden. Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen." "Je hebt het bij het rechte eind" zegt Piet. "Ik ken een middel om hen te ontmaskeren. Als je wilt weten of je vrouw hardhorend wordt, ga dan op tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet antwoordt ga je op vijf meter afstand zitten en stel de vraag opnieuw, dan op twee meter en tenslotte op 1 meter.
Jan vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen de proef op de som. Terwijl vrouwlief in de tuin de was ophangt gaat hij op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt: "Schat, wat eten we deze middag?" Er komt geen antwoord. Hij verkleint de afstand met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw: "Schat, wat eten we deze middag?" Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt: "Schat, wat eten we deze middag?" Opnieuw geen antwoord. Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en "duidelijk: Schat, wat eten we deze middag?"
De vrouw draait zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt: "Voor de vierde keer, kip met frieten!"

 

Niemand vertellen dat je een hoortoestel draagt

De dokter schreef een hoorapparaat voor aan één van zijn oudere patiënten. De man zag er tegenop om zo'n ding te dragen, maar toen hij inzag dat het nauwelijks zichtbaar was, besloot hij het toch te proberen. Een maand later kwam hij op controle. " Hoe gaat het?" vroeg de dokter. "Wel, ik heb de afgelopen maand dingen gehoord die ik nog nooit gehoord had", zei hij. "Dat is prachtig!" zei de dokter. "En wat denkt uw familie erover?" "O, ik heb het hen nog niet verteld. Ik amuseer mij rot en heb mijn testament al viermaal veranderd".

 

Poep aan je schoen

Jan de Vries, onze audicien in Amsterdam had een beetje de pest in. Dat kwam doordat er die morgen om een uur of tien een klant was binnengelopen met een ongelofelijke hoeveelheid stront aan zijn schoenen. Het erge was, dat ze er pas achter kwamen toen ze het begonnen te ruiken. Inmiddels was er een compleet spoor uitgelopen, met name in het winkeldeel waar de klant een tijdje voor het folderrek had staan dralen.
Ondanks de duizend excuses was het schoonmaken van het tapijt voor Jan zijn rekening gekomen. Zijn humeur was daarbij behoorlijk gedaald. Na zijn schoonmaakklus waren er nog een paar klanten binnengekomen die geklaagd hadden over de vieze poeplucht in de winkel.
Om die reden had Jan tussen de middag een grote spuitbus DENNESPRAY gehaald, oorspronkelijk bedoeld als toiletverfrisser. Daar had hij kwistig mee gespoten en hij stond het resultaat net te beoordelen toen er weer een klant binnenkwam.
Deze klant bleef staan en nam er ruim de tijd voor om de lucht in de winkel te analyseren. Enigszins geïrriteerd over dit non-verbale theater vroeg Jan een beetje snibbig: “Ja, en wat ruikt u dan?”
De klant neemt weer even de tijd om zijn antwoord te overdenken en zegt dan: “Het is net alsof er iemand in het bos heeft zitten schijten”.

 

van Stralen

Het was de derde keer dat mijnheer van Stralen zijn hoortoestel kwijt was. Na weer zo´n 14 dagen zoeken, werd in overleg met mij, de audicien, het besluit genomen om maar weer afdrukken voor een nieuwe CIC te maken.

Het was een drukke dag in de winkel. Van tijd tot tijd heeft er een KNO-arts zitting in onze winkel, die aan de hand van de door ons gemaakte audiogrammen een diagnose stelt en eventueel hoortoestellen voorschrijft. Daarnaast zorgt hij voor de goedkeuringen aan het einde van de proefperiode. Zijn aanwezigheid kwam in het kader van de heer van Stralen goed uit. Tijdens otoscopie van zijn linker oor zag ik iets zitten dat de gehoorgang behoorlijk afsloot. Het was een beetje slijmerig, papperig, cremekleurig voorwerp dat ik absoluut niet thuis kon brengen. Een afdruk maken zag ik in het geheel niet zitten en het leek mij het beste als de KNO-arts er eerst eens even naar keek.

Na even wachten kon mijnheer van Stralen binnen komen en de KNO-arts keek hem in zijn oor. Verbaasd mompelde hij iets van: “Dat heb ik nog nooit gezien” en even later: “Wat zou dat nou kunnen wezen”. Na er met een pennetje een paar keer in geprikt te hebben zei hij: “Dat lijkt wel een zetpil”, waarop van Stralen zei: “Ohhh, maar dan weet ik wel waar mijn hoortoestel is”!!!



.